ΚΗΠΟΣ ΧΑΡΙΤΩΝ

Τον λαόν του Ισραήλ, τον λαόν της Παλαιάς Διαθήκης, διεδέχθη από την εποχήν της ελεύσεως του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού ο νέος Ισραήλ, ο λαός της Καινής Διαθήκης, αποτελούμενος από όσους εδέχθησαν το μήνυμα του ευαγγελίου από όλα τα έθνη της γης. Η Ιστορία του νέου Ισραήλ είναι λοιπόν συνέχεια της ιστορίας του παλαιού Ισραήλ. Οι Χριστιανοί εγνώριζον πάντοτε τούτο και εχρησιμοποίουν εις την λατρείαν των τα βιβλία της Παλαιάς Διαθήκης μαζί με τα βιβλία της Καινής Διαθήκης. Όμως τα γεγονότα της πρώτης τα έβλεπον ως προτυπώσεις και σκιάς των γεγονότων της δευτέρας. Αυτό συνέβη και με τας οκτώ "ωδάς" της Π. Διαθήκης, που περιελήφθησαν εις την ακολουθίαν του χριστιανικού όρθρου, μαζί με μίαν ενάτην ωδήν από την Κ. Διαθήκην. Η ενάτη ωδή έχει κοινόν με τας ωδάς της Π. Διαθήκης ότι ελέχθη και αυτή προ της Γεννήσεως του Χριστού, το α' μέρος της υπό της Θεοτόκου και το β' μέρος υπό του Ζαχαρίου, πατρός του Ιωάννου του Βαπτιστού. [...] (Από τον πρόλογο της έκδοσης)